Við höfum ákveðið að kaupa okkur einn nýjan ávöxt á viku og smakka. Ávöxturinn sem við keyptum í seinustu viku var einhver melóna, sem var eiginlega alveg hvít að utan og græn að innan. Mjög góð. Ávöxtur þessara viku er Mangó. Ég veit að flestir hafa smakkað hann, en ég hef aldrei gert það. En ég hef samt eina spurningu: hvernig borðar maður hann? Borðar maður t.d. steinana og allt það?
En ég hef eiginlega ekkert meira að segja. Ég ætla að setja inn sögu sem ég bjó til fyrir skólann. Þið ráðið hvort þið nennið að lesa hana, hún er doldið löng. Þetta er meira gert fyrir Guðrúnu svo hún geti tekið sér pásu frá lærdóminum 
Ég ætla reyndar kannski að breyta henni aðeins en hérna er þetta:
Í kapphlaupi við regnið
Eftir Kristínu Örnu Sigurðardóttur
Það var einn fagran morgun í maí. Börn voru að leika sér úti í góða veðrinu á leikskólanum Fagrakoti. Það var skýjað úti en heitt. Börnin voru öll að hlaupa um og öskra, þau voru í eltingaleik. Allt í einu hægðu þau aðeins á sér í leiknum, það var farið að rigna, en þeim var alveg sama. Þau héldu bara áfram að leika sér og stöku sinnum settu þau tunguna útum munnvikið til þess að grípa nokkra vatnsdropa. Það var komin hellirigning og allt var á kafi í vatni.
Lengst ofan í moldinni bjó mjög skemmtileg og áhugaverð fjölskylda. Þetta var ormafjölskylda. Þau höfðu verið að leita að mat þegar þau fundu fyrir rigningunni. Í fjölskyldunni voru mamman, sem hét Ása ánamaðkur, pabbinn, sem hét Orri ormur, lítil stelpa, sem hét María maðkur og strákur, sem hét Baldur bókaormur. Baldur var nokkrum mínútum eldri en María og var hann duglegur við að minna hana á það. Ormar eru það sem við köllum tvíkynja og þýðir það að þeir eru bæði strákur og stelpa. Þegar ormarnir eru orðnir eins árs þá er haldin hátíð og þeir mega ráða hvort þeir vilja vera strákur eða stelpa. Þegar hátíðin er koma allir ormarnir í moldinni til að fagna ákvörðun þeirra. Þetta getur stundum verið dálítið erfið ákvörðun. Það koma allir með eitthvað gott að borða eins og laufblöð og ýmsar aðrar plöntuleifar. Það besta sem ormar geta hugsað sér eru laufblöð í matinn. Finnst ykkur laufblöð góð á bragðið?
Ormafjölskyldan vonaði að þetta væri bara smá rigning vegna þess að Orri ormur var búinn að vera kvefaður undanfarna daga og þau vildu ekki að hann þyrfti að fara upp á yfirborð vegna hættu á að hann myndi veikjast meira. Ef það rignir of mikið þá verður of blautt í moldinni fyrir ormana að vera og þess vegna verða þeir að skríða upp á yfirborð svo þeir kafni ekki. Það getur oft verið hættuleg ferð og margt spennandi gerst. Hafið þið séð orma á gangstéttinni ykkar þegar það er rigning?
Þegar ljóst var að það myndi rigna í dágóðan tíma fór ormafjölskyldan að búa sig undir ferðalagið langa upp á yfirborðið. Þau tóku með sér nesti og góða skapið. Það er alltaf svo mikilvægt að hafa góða skapið með sér í ferðalag. Eftir smá stund var moldin öll orðin rennandi blaut og þeim var hætt að lítast á blikuna. Þau þyrftu að hraða ferðinni. Það var orðið erfitt að anda þarna niðri og greyið Orri ormur var síhóstandi. María maðkur og Baldur bókaormur tóku á það ráð að fara á undan Orra ormi svo hann gæti elt þau. Ormar skilja nefnilega eftir sig rosalega flott göng þegar þau skríða í moldinni og þannig gat Orri ormur elt þau í gegnum göngin þeirra og með því gat hann farið hraðar. Eftir mikið skrið fór að glitta í ljós. Þau voru alveg að komast upp á yfirborð. Þeim var öllum mjög létt þegar þau komust loks upp á gangstéttina. En það er margt sem þarf að varast þegar komið er upp á gangstéttina. María maðkur og Baldur bókaormur höfðu örsjaldan komið upp á yfirborðið og fannst þeim þetta rosalega spennandi. Orri ormur og Ása ánamaðkur voru orðin svo gömul að þeim fannst þetta ekkert merkilegt lengur. María maðkur fór um leið að skríða um og athuga hvort hún fyndi ekki eitthvað spennandi. Það fyrsta sem hún sá var bjalla. Bjallan labbaði um og virtist ekkert vita hvað hún væri að gera. Bjöllur eiga það nefnilega til að vera mjög utan við sig og þess vegna fór María til hennar og spurði hvort hún gæti eitthvað hjálpað henni. Bjallan leit á hana með undrunaraugum og sagði: „Ha, hjálpa mér? Ég veit ekkert hvert ég er að fara þannig að það er mjög ólíklegt að þú getir hjálpað mér“ Svo labbaði hún hægt áfram. María maðkur andvarpaði og sagði: „Bjöllur, þær eru alltaf jafn utan við sig.“ Ormafjölskyldan kom sér vel fyrir á bak við stein á gangstéttinni svo það yrði ekki stigið á þau. Það er eitt af því sem að ormar þurfa að varast þegar þeir koma upp á yfirborðið, og líka að þeir komi sér nógu snemma niður í moldina aftur þegar hættir að rigna. Ormar mega nefnilega ekki þorna of mikið því þá geta þeir ekki heldur andað. Já, það er sko ekkert bjöllulíf að vera ormur.
Ormafjölskyldan gerði margt til að stytta sér stundir á meðan á rigningunni stóð. Hún spilaði á spil, fékk sér laufblöð að borða, sungu fullt af ormalögum, Baldur bókaormur las fyrir þau úr uppáhaldsbókinni sinni og síðast en ekki síst þá fóru þau í keppni um það hver gæti teygt úr sér mest. Orri ormur vann eins og alltaf en Ása ánamaðkur var eiginlega alveg að ná honum.
Þegar tók að stytta upp fór fjölskyldan að gera sig til fyrir ferðalagið heim. Þau voru orðin þreytt og langaði að komast í hlýjuna ofan í moldinni. Það er engin staður betri en heima. Þau þurftu að koma sér yfir gangstéttina til þess að komast í moldina. Það var ekki auðvelt að koma sér þangað yfir vegna þess að mannfólkið var oft á ferðinni og stundum steig það alveg óvart á ormana sem voru að reyna að skríða þar um. Orri heimtaði að fá að skríða fyrstur vegna þess að hann væri húsbóndinn á heimilinu. Ása ánamaðkur fór svo á eftir honum. Svona eru mömmur og pabbar, þau eru alltaf að reyna að passa upp á börnin sín. Þeim til mikillar gleði var engin á ferðinni þegar þau byrjuðu að skríða yfir. Börnin á Glaðakoti voru greinilega farin inn úr rigningunni. Það var kominn drekkutími og þau voru öll inni að syngja Allur matur. Það glumdi um allt hverfið. Syngið þið Allur matur áður en þið fáið ykkur að borða í leikskólanum?
Ormafjölskyldunni létti mjög þegar þau voru komin í moldina og fengu sér smá í svanginn áður en þau byrjuðu lokasprettinn. Það var mikið líf í moldinni núna, þau mættu til dæmis Bjarnólfi bjöllu sem labbaði um og virtist eitthvað áttavilltur, Magnea maríuhæna labbaði til þeirra og bauð góðan eftirmiðdag og ormafjölskyldan úr næstu holu skreið framhjá þeim og var greinilega líka á leiðinni heim eftir langan og strembin dag.Þegar ormafjölskyldan kom heim í holuna sína voru þau mjög fegin. Nú var moldin rök og fín, alveg eins og ormarnir vilja hafa hana. Orri ormur lagðist beint fyrir og Ása ánamaðkur færði honum risastórt laufblað og sagði honum að hvíla sig vel. Baldur bókaormur tók upp bókina sína og byrjaði að lesa, eins og hann gerir alltaf fyrir svefninn. Finnst ykkur gaman að skoða bók fyrir svefninn? Ása ánamaðkur og María maðkur komu sér vel fyrir og spjölluðu um það sem hefði gerst um daginn og allt sem þau sáu.
Þegar kvölda tók kysstust allir fjölskyldumeðlimirnir góða nótt og lögðust fyrir. Það er enginn staður betri en heima. Um nóttina dreymdi þau öll um ævintýrið sem þau höfðu lent í um daginn.
Ekki beint saga fyrir fólk eldra en 4 ára en ákvað að henda þessu hingað inn